Wednesday, December 25, 2013

អាំងភ្លើង


(បទ វង្សវិចិត្រ)

ត្រជាក់បែបនេះនឹកឃើញកាលនៅកុមារ
មុនទៅសាលាដុតភ្លើងអាំងក្បែរចំបើង
កក់ក្ដៅខ្លាំងណាស់លក់មួយភាំងពេលភ្ញាក់ឡើង
ពុកដេញរត់ប៉ើងព្រោះហួសម៉ោងចូលសិក្សា។

ទម្លាប់អ្នកស្រែកាលពីដើមរៀងរាល់ព្រឹក
ពេលភ្ញាក់រឭកក្រោកពីដេកគ្រប់អាត្មា
បំពក់ភ្នក់ភ្លើងអាំងកម្ដៅក្នុងកាយា
នាកាលនោះណាអាវរងាវាក្រខ្សត់។

ដល់ពេលថ្ងៃរះទើបបំបែកចែកផ្លូវគ្នា
ទៅធ្វើការងាររៀងៗខ្លួនយ៉ាងអំណត់
ច្រូតកាត់ជញ្ជូនបែនបញ្ជាន់ទ្រាំនឿយហត់
ឲ្យតែប្រាកដជីវភាពល្អប្រសើរ។



No comments:

Post a Comment