Friday, December 20, 2013

ដៃ ជើង មាត់ និងក្រពះ

ជើងថារាល់ថ្ងៃដើរលិចកើត
សស្លាក់ស្លស្លើតពុំឈប់ឈរ
រកបានអាហារមួយគំនរ
ដៃប្រមូលយក៍គ្មានសេសសល់។

នែវើយ!កុំចេះតែចោទផ្ដាស
ដៃអញនឿយណាស់ខ្វេះខ្វាយខ្វល់
ចំណីដែលរកបានមកដល់
តម្កល់ទុកស្រេចសម្រាប់មាត់។

វាពមត្របាក់ស៊ីយ៉ាងឆ្ងាញ់
ទាំងឯងទាំងអញជាទៀងទាត់
ខំរកសព្វថ្ងៃដើម្បើមាត់
មើលចុះវាធាត់ថ្ពាល់ឡើងហៀរ។

មាត់ឮដូច្នោះតបតថា
សម្លាញ់ហត្ថានិងបាទា
ខ្ញុំនេះខំហាខាំទំពារ
រាល់ពេលវេលាថ្គាមរោយចុក។

ប៉ុន្តែអាហារទាំងអស់នោះ
វាជ្រុះទម្លាក់ធ្លាក់ចូលប្លុក
ទៅក្នុងក្រពះរីកប៉ោងស្ដុក
អង្គុយច្រងុកឥតធ្វើអ្វី។

ដៃជើងស្ដាប់ហើយជំនុំថា
យើងគ្រប់អាត្មាមូលសម្ដី
ឈប់ធ្វើឈប់ដើរមាត់ឈប់ឆី
តើឯងអាងអីរស់តទៀត?។

ក្រពះកាលបើគ្មានអាហារ
សព៌ាង្គកាយាអស់ជីវជាតិ
ស្រកសាច់ស្គមស្គាំងសល់តែធាតុ
វិញ្ញាណប្រាសឃ្លាតមរណាហោង។

No comments:

Post a Comment