Monday, October 7, 2013

នាជនបទ


ប៉ប៉ិកប៉ប៉ាក់ បែកល្បាប់កក្លាក់ ប្រឡាក់ពេញជើង
រលឹមមិនឈប់ ដើរលប់ថ្នល់យើង ទទឹកស៊ើងមើង
កន្ទ្រើងសក់ក្បាល។

ខោជាប់កន្ត្រើយ កន្ត្រាក់ពុំស្បើយ ស្កូញស្កៀបស្រាលៗ
ផ្គរលាន់គ្រហឹម គគ្រឹមម្ដងម្កាល ប្រញ៉ាប់ប្រញាល់
ស្ទាបក្បាលឱនចុះ។

កំពឹសចង្វារ កូនក្រាញ់ត្រៀបត្រា ឆ្លេឆ្លាត្រេះត្រុះ
ហែលមាត់រង្វះ ប៉ប្រះស្មៅដុះ ពណ៌សត្រសុស
ចុះចូលក្នុងទ្រូ។

ល្ងាចថ្ងៃរៀបលិច យកមកខ្ចប់វេច មិនបាច់ទុកយូរ
នឹងស្លឹករមៀត ដុះបៀតទ្រើងម្លូរ ផ្សំគ្រឿងថែមម្ជូរ
មូរចងអាំងដុត។

អ្នកស្រែដូច្នេះ បានម្ហូបប៉ុណ្ណះ វិសេសបំផុត
ត្រីរាងទ្រើសធំ ផ្គុំកៀបនឹងត្បុត រសធម្មជាតិសុទ្ធ
អត់មានគីមី។

No comments:

Post a Comment