Friday, September 21, 2012

នាឡិកា


ទ្រនិចគិត«ម៉ោង»មោទនភាព
និយាយរាប់រៀបប្រាប់គេឯង
ថាយើងជាអ្នកបញ្ជាក់ថ្លែង
ចង្អុលជាក់ស្តែងរៀងរាល់ថ្ងៃ។

មនុស្សម្នាទាំងអស់លើពសុធា
ដឹងពេលវេលាកុំសង្ស័យ
មិនមែនប៉ាន់ស្មានតាមស្រមៃ
វាជាស្នាដៃយើងអ្នកប្រាប់។

ទ្រនិច«នាទី»តបវិញថា
គឺយើងនេះណាដែលហៅយ៉ាប់
ដើរពេញមួយជុំយ៉ាងប្រញ៉ាប់
ចំណាប់ឯងដើរត្រឹមមួយកាំ។

ដំណើរយឺតៗបែបទំនេរ
ខ្ញុំឯណេះទេដែលសស្រាំ
គ្រប់ពេលវេលាត្រូវរងកម្ម
រាប់ថ្ងៃខែឆ្នាំគ្មានបញ្ចប់។

ឯ«វិនាទី»ពេលស្តាប់ឮ
ឱរ៉ាចុកឈឺស្ទើរសន្លប់
ត្រឹមតែប៉ុណ្ណឹងឯងធុញថប់
ពិតជាឆ្កួតឡប់មិនដឹងអី។

រូបយើងប្រើល្បឿនលឿនគ្មានស្បើយ
អត់ហ៊ានឈប់ឡើយខ្លាចគេស្តី
ថាខ្ជិលខ្លាំងណាស់ដើរខ្លីៗ
គេបោះទៅដីរបងក្រៅ។

ពួកឯងទាំងពីរដើរធម្មតា
កុំស្រែកឡូឡានាំឲ្យក្តៅ
បើសិនជាធ្វើឲ្យមួរម៉ៅ

យើងក្ដៅឈប់ដើរវីវរធំ។

No comments:

Post a Comment